MinG's profile+~ MiNg's SpAce ~+PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    April 19

    "อย่ารอโอกาส แต่จงวิ่งหาโอกาส"

    อย่ารอโอกาส  แต่จงวิ่งหาโอกาส
     
    "โอกาส " เป็นคำๆนึงที่ใครต้องการมาก จนบางครั้งนึกตัดพ้อตัวเองว่า
    ขาดโอกาส    ปัญหาที่ตามมากับการตั้งคำถามก้อคือ
     
              แล้วเมื่อไหร่หละโอกาสถึงจะวิ่งมาหาเรา?
              เมื่อไหร่หละจะมีคนหยิบยื่นโกสที่ดีๆ ให้แก่เรา?
              
    เพราะมีน้อยมากที่ใครจะได้โอกาสดีๆ ในชีวิต เมื่อเราเจอจงคว้าไว้
    และกอดรัดโอกาสของคุณไว้อย่างทะนุถนอมด้วยความรัก
    แต่จะมีสักกี่คนกันที่จะได้หยิบฉวยในสิ่งที่ตนเองต้องการ
    ดังนั้น  ทุกคนจึงเรียกร้องและขอโอกาสให้ตัวเองอยู่ร่ำไป
    และพยายามตั้งคำถามว่าทำอย่างไรโอกาสจึงมีแก่เรา?
           "คำตอบง่ายๆก็คือ"
     
    ..... เราก้อพยายามวิ่งเข้าหาโอกาสซิ
    พยายามแสวงหาสิ่งที่เรารักและอยากทำ
    คนฉลาดเท่านั้นที่จะเห็นคุณค่าและรู้จักไขว่คว้ามาครอบครอง
    และการให้โอกาสตัวเองในการแสวงหาก็เป็นสิ่งหนึ่งที่คนฉลาดมี
    โอกาสที่ดีจึงหมายถึง การรู้จักใฝ่แสวงหาคุณค่าที่มีอยู่ในตัวเอง
    ขณะที่วันเวลามีอยู่อย่างเข้าใจ
     
              โปรดอย่าทำลายโอกาสด้วยตัวเราเอง.....
    แต่ถ้าไม่มีโอกาสที่จะเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับชีวิตเราเอง
    ก้อควรที่จะเลือกสิ่งที่ดีรองลงมา .....
    ....อย่างน้อยเราก้อยังชื่อว่าได้ให้โอกาสตัวเองเลือกแล้ว
     
             อย่าเสียดายที่โอกาสในชีวิตเรามีน้อย
    แต่ควรเสียดายที่เราเองไม่รู้จักใช้โอกาสที่มีน้อยนิดให้คุ้มค่า
    ต่อกาลเวลาที่เหลืออยู่ ... ให้เกิดคุณค่าแห่งคุณงามความดีสำหรับตัวเราเอง
     
     
     
    """"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
     
    September 30

    * ช่างไม่รู้เลย *

     
     
                                                                                                  ในแววตาทั้งคู่ ไม่รับรู้อะไร
                                                                                                              เธอคงยังไม่เข้าใจ 
                                                                                                
                                                                                                        เพราะฉันไม่ใช่คนเก่า
                                                                                                        เราคงยังเหมือนเพื่อน
                                                                                                      หยอกล้อเหมือนวันวาน
                                                                                                              แต่ฉันคือคนใจสั่น 
                                                                                                         แต่ฉันคือคนหวั่นไหว

                                                                                                       *ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย 
                                                                                                        ในความคุ้นเคยกันอยู่ 
                                                                                     มันแฝงอะไรบางอย่างที่มากกว่านั้น
                                      
                                                                                                          ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย
                                                                                                                 ว่าเพื่อนคนหนึ่ง
                                                                                                  มันแอบมันคิดอะไรไปไกล 
                                                                                      กว่าเป็นเพื่อนกัน (ไปมากกว่านั้น)
                                                                                        กลายเป็นคนฝันใฝ่อยู่ใกล้ใกล้เธอ
                                                                                                          กลายเป็นคนที่รอเก้อ
                                                                                                  เหมือนหนังสือที่เธอไม่อ่าน
                                                                                                             ตาคอยมองจ้องอยู่ 
                                                                                                                 อยากให้รู้ใจกัน
                                                                                                        แต่แล้วเธอยังมองผ่าน 
                                                                                                          และฉันก็ยังหวั่นไหว


                                                                                                         ***...................***
     
     
     
                                                                                                      
     
                                                                                                       ~ ช่างไม่รู้เลย ~
     
     
     
    September 01

    สิ่งที่เรียกว่า "หัวใจ"

     
     
    เกิดมาก็มีหัวใจหนึ่ง
    แต่ไม่เคยรู้ถึงความหมาย
    มีค่าแค่เพียงประคองให้
    ชีวิตไม่สิ้นสุดลง มีใจก็เหมือนฉันไม่มี
    ร่างกายที่มีก็สับสน
    จนได้มาพบใครบางคน
    ร่วมเดินบนทางว่างเปล่า

    เธอมาแต่งเติมท้องฟ้า
    ที่มืดมัวให้ได้มีดวงดาว
    เธอมาทาสีให้ห้องเทา ๆ หมดความเหงาไป

    ขอบคุณที่ฟ้าสร้างเธอ
    ให้เธอสร้างฉันขึ้นมา
    ให้ร่างกายของฉันได้มาค้นพบ
    สิ่งที่เรียกว่า " หั ว ใ จ "
    ขอบใจที่มารักกัน
    ให้ฉันเพิ่งได้รักใคร ก็ไม่เคยนึกฝัน
    ว่าชีวิตฉัน จะได้เข้าใจ คำว่ารัก

    จิตใจที่มีเคยหลับ
    ตื่นแล้วเมื่อได้รับสิ่งนี้
    ความรักและวันคืนที่ดีๆ ที่เธอได้มีให้กัน

    ก็ไม่เคยนึกฝัน ร่างกายของฉัน
    จะได้มีใจ ใจจาเธอ

    August 12

    ** ของขวัญจากกาลเวลา **

     
     
    บางครั้ง...ความสูญเสียก้อเริ่มต้นเงียบๆ
    โดยม่ายมีคำบอกกล่าว
    เหมือนปราสาททรายที่ไม่มีวันจะรู้ว่าพังทลาย
    จนเมื่อได้มีคลื่นซัด
    แล้วกลายเป็นเพียงทรายไร้ค่า...ไร้เรื่องราวให้ถามถึง
    และถึงตอนนั้นเอง...
    ที่ทรายจะกลายเป็นเพียงทรายที่เปล่าประโยชน์
    แ ล ะ ท อ ด ตั ว อ ยู่ อ ย่ า ง สิ้ น ไ ร้
    จะโทษใครได้เมื่อรู้ต่อมาว่า
    การตั้งอยู่บนปลายน้ำไม่แข็งแรงพอ
    และการสาดซัดก้อเป็นวิถีของทะเล
    เ ช่ น เ ดี ย ว กั บ บ า ง เ ว ล า
    ที่เราหลงลืมและไม่ใส่ใจในรายละเอียดบางอย่าง
    พลั้งเผลอวางสิ่งของที่สำคัญในชิวิต
    ไว้บนความเชื่อมั่นและไว้ใจ
    จนลืมนึกไปว่า...ความเชื่อมั่นในหัวใจของคนนั้น
    มีจุดอ่อนอยู่ที่  ก า ล เ ว ล า
     
    -------
     ก า ล เ ว ล า ....
    ที่นำพาทุกอย่างมาสู่ชีวิต
    และก้อพร้อมที่จะเอากลับคืนอยู่ทุกวินาที
    ก า ล เ ว ล า ....
    ที่มักจะเดินทางมาพร้อมกับสิ่งที่เราไม่เคยคาดฝัน
    มักจะยิบยื่นความเปลี่ยนแปลงมาให้...
    และทิ้งบาดแผลไว้ให้เจ็บจำในท้ายที่สุด
    อย่ากล่าวโทษกาลเวลาเลย
    กาลเวลาอาจไม่ได้เลวร้ายเกินไปนัก
    เพราะในขณะที่กาลเวลาผ่านไปนั้น...
     
    " สิ่งหนึ่งที่กาลเวลาจะทิ้งไว้ให้
       คือ  -- ค ว า ม เ ค ย ชิ น --
       และสิ่งนี้....
       จะเป็นของขวัญล้ำค่าให้เราไว้หล่อเลี้ยงชีวิต
       และก่อสานความฝันที่แตกร้าวขึ้นมาใหม่อีกครั้ง "
     
    จงปล่อยให้กาลเวลาได้ทำหน้าที่ต่อไปอย่างสมบูรณ์
    คือการลบลืมความเจ็บปวดในใจของคนทุกคน
    เหมือนในที่สุด
    ทรายก้อจะพอใจที่จะทอดตัวนิ่งๆบนชายหาด
    และไม่คิดถึงการเป็นปราสาทอีกตลอดไป
     
    *******************************************
     
     
     
     
     
     
    August 05

    -- รู้จักตัวเอง --

     
    ตัวคุณเองเป็นผลลัพธืของทุกๆสิ่งที่คุณทำ
    คิด พูด ฝัน ยึดถือ  ละเลย  รู้สึก อดทน และรัก
    โดยที่คณหลีกเลี่ยงไม่ได้
     
    จำไว้ว่าคุณมีทั้ง ดี แ ล ะ ชั่ ว อยู่ในตัว
    โดยเวลาส่วนใหญ่ที่ใช้ไปจะหมดไป
    กับความหลงใหลได้ปลื้มและความโศกเศร้าเสียใจ
    ในบางวัน
     
    คุณเป็นคนที่มีจิตวิญญาณ
     
    ส่วนร่างกายของคุณก้อเป็นเพียง
    ก้ อ น เ ลื อ ด ก้ อ น ห นึ่ ง
    ที่เติบโตมาท่ามกลางการหลอกตัวเอง
    และการสวมใสสิ่งที่เรียกว่าเสื้อผ้าในแบบที่แตกต่างกันออกไป
    ในแต่ละบุคคลเพื่อเป็นการยอมรับในสังคม
     
    ทางด้านจิตใจของคุณเอง
    คงไม่มีใครรู้ได้ดีเท่ากับตัวคุณเอง
    ไม่มีใครรู้ว่า  คุ ณ คิ ด อ ะ ไ ร อยู่ในใจ
    หากแต่ความดีในตัวคุณ บางครั้งอาจมากเท่ากับความผิดผลาด
    แต่เหนืออื่นใด จง ย อ ม รั บ ตั ว เ อ ง
     และใช้ชิวิตที่มีอยู่อย่างคุ้มค่า
     
    *** ฉันก้อคือตัวฉัน และ ไม่มีทางที่จะเปลี่ยนไป ***
     
     
     
    August 03

    ** ครึ่งหนึ่ง **

     
       o(*-*)o  ------  o(*-*)o
     
     
     
     
    เธอคงไม่เคยใช่ไหม
    ที่ไปเผลอมอบใจให้ใคร หมดทั้งใจ
    ให้ไปไม่รู้ตัว มอบไปหมดหัวใจ
    โดยไม่รู้ว่าคนนั้น เขาจะคิดเช่นไร
     
    *มันไม่สน ไม่มีเหตุผลที่จะรู้
    ในเมื่อชีวิตที่เหลืออยู่ มันเลือกไปแล้ว ว่าจะรัก แ ค่ เ ธ อ เท่านั้น
    เธอคือฝันที่ฉันคิดถึง อยากให้รู้เธอคือชีวิตอีกครึ่งหนึ่ง
    ที่มาเติมอีกครึ่งชีวิตที่หายไป
     
    ฉั น เ ห มื อ น แจกันช่างฝัน
    เฝ้ารอคอยสักวันเพื่อพบกับดอกไม้งาม
    ดังกระดาษว่างเปล่า เฝ้ารอคอยแสนนาน
    ให้ พู่ กั น ม า แ ต่ ง เ ติ ม  ใ ห้ ชี วิ ต มี เ รื่ อ ง ร า ว

    (*)

     
     
     
    July 26

    ผู้ชายมาจากดาวอังคารผู้หญิงมาจากดาวศุกร์

                                        
                              ค ว า ม รั ก ของผู้หญิงก้อเปรียบเหมือนกับที่ชาวศุกร์ ฝั น ว่า
                                            ... สั ก วั น หนึ่งจะมียานอวกาศจากสวรรค์บินมาหาเธอ
                              นำความเข้มแข็งและอบอุ่นของชาวอังคารมามอบให้เธอ
     
                              และชาวอังคารคงรู้ดีว่า พลังอำนาจและความสามารถ                          
                              ของเขาจะไร้ค่าถ้าไม่มีใครให้เขาคอยดูแล ...
                                        
                                             พวกเขาตื่นเต้นและยินดีที่จะมีโอกาสรับใช้ คอยเอาใจและ
                              ตอบสนองความต้องการของชาวศุกร์ จะมีอะไรมหัศจรรย์มากไปกว่านี้
                                                
                              ค ว า ม ฝั น แบบนี้  ทำให้ชาวศุกร์หลายคนหลุดพ้นจากความหดหู่ใจได้
                              ความหดหู่ใจนั้น มีสาเหตุมาจาก ค ว า ม เ ห ง า แ ล ะ อ้ า ง ว้ า ง
                              ความเชื่อว่าสักวันหนึ่งจะมีคนมาคอยช่วยเหลือพวกเธอ  ....................
                              ทำ ใ ห้ ค ว า ม ห ด หู่ ใ จ เ ลื อ น ห า ย ไ ป  ......           
     
                                            ผู้ชายส่วนมากไม่เคยรู้มาก่อนว่า  ความรู้สึกที่มีใครสักคนคอยห่วงใย
                              สำ คั ญ กั บ เ ธ อ  มากขนาดไหน  ผู้หญิงจะมีความสุขเมื่อคิดว่าพวกเธอจะได้
                              ในสิ่งที่ต้องการ เมื่อเธอไม่พอใจ  อ่ อ นไ ห ว   สั บ ส น   เ ห น็ ด เ ห นื่ อ ย
                              หรือ สิ้ น ห วั ง สิ่งที่เธอต้องการมากที่สุดคือ เ พื่ อ น สักคน
                                              ............... เ ธ อ ไ ม่ ต้ อ ง ก า ร อ ยู่ ค น เ ดี ย ว  ................
                           
                                            ความเห็นใจ  ความเข้าใจ  ความมีเหตุผล และความปรารถนา
                             มีส่วนอย่างมากที่ทำให้เธอยอมรับแรงสนับสนุนจากเขา ผู้ชายส่วนใหญ่ไม่เข้าใจ
                             ความรู้สึกอันนี้ของฝ่ายหญิง เพราะ สำ ห รั บ เ ข า แล้ว วิธีที่ดีที่สุดเมื่อเธอไม่พอใจ
                             ก็คือปล่อย ใ ห้ เ ธ อ อ ยู่ ค น เ ดี ย ว ..
                                           
                                           เนื่องจากนั่นเป็นวิธีที่ชาวอังคารปฏิบัติต่อกัน  เพราะ เ ข า คิ ด ว่ า
                             ถ้าอยู่ด้วยยิ่งทำให้แย่หนักเข้าไปอีก  ...... เ ข า ไ ม่ เ ค ย รู้ มาก่อนว่า
                                
                             ค ว า ม ใ ก ล้ ชิ ด  ---  ค ว า ม ห่ ว ง ใ ย ---  แ ล ะ ก า ร แ บ่ ง ปั น ค ว า ม รู้ สึ ก
                                               *-*.......นั้นสำคัญมากต่อผู้หญิงขนาดไหน ..... *-*